- wewnętrzne
Parapety wewnętrzne służą do wykańczania dolnej części ościeżnicy i podoknia. Pełnią więc funkcję wykończeniową, a jednocześnie dekoracyjną.
W miarę postępu technicznego, na przestrzeni kilkunastu lat obserwujemy różne rozwiązania projektowe (materiałowe i geometryczne) parapetów, które mają na celu ograniczenie ich wad oraz komponowanie z innymi materiałami wykończeniowymi.
Trwałość i walory estetyczne parapetów zależą od rodzaju zastosowanego materiału oraz oddziałujących na nie czynników. W zagadnieniu trwałości istotną rolę odgrywają warunki, w jakich element jest użytkowany. Zgodnie z zaleceniami producentów parapety wewnętrzne mogą być stosowane w budynkach mieszkalnych lub użyteczności publicznej, wewnątrz pomieszczeń o stałej wilgotności względnej powietrza 75%. W budynkach przemysłowych powinny być montowane parapety wykonane z materiałów o podwyższonej odporności na działanie czynników chemicznych (lastryko), a w pomieszczeniach o znacznej wilgotności (łaźniach, kuchniach zbiorowego żywienia, saunach) wyroby z materiałów o małej nasiąkliwości lub wszystkie inne tylko wtedy, gdy spełnione są warunki takie, jak w budynkach użyteczności publicznej czy mieszkalnych.
Parametry, jakie powinny mieć parapety wewnętrzne, to:
• wytrzymałość materiału zapewniająca przeniesienie obciążeń (statyczne, udarnościowe);
• brak nasiąkliwości;
• odporność na działanie czynników chemicznych (detergenty czyszczące, woda, alkohol, herbata);
• walory estetyczne (kolor, połysk);
• odporność na plamienie;
• odporność na starzenie (zmiany pod wpływem ciepła, wilgoci, promieni ultrafioletowych);
• odporność na ścieranie przy czyszczeniu;
• odporność na zarysowania.
Wymagania dotyczące nośności stawiane są materiałowi podstawowemu, z którego wykonany jest rdzeń parapetu, natomiast pozostałe dotyczą przede wszystkim warstwy wykończeniowej (wierzchniej). Z praktyki wynika, że parapety narażone są na oddziaływanie niewielkich obciążeń, dlatego większe wymagania stawiane są powłokom ochronnym niż materiałowi podstawowemu.
Powłoki ochronne tworzą warstwę izolacyjną, a także stanowią estetyczne wykończenie powierzchni elementu. Aby mogły spełniać swoje funkcje, powinny być nakładane w kontrolowanych warunkach fabrycznych oraz nie powinny tracić ciągłości na powierzchni wyrobu i mieć dobrą przyczepność do podłoża.
Powłokami ochronnymi płyty parapetu są folie PVC, laminaty (np. na bazie żywic melaminowych lub akrylowych), lakiery grubości większej niż 0,2 mm
